Persoonlijk

Self love…klinkt leuk, maar hoe werkt dat dan?

17 mei 2017

Er is iets geks met mij gaande. Iets dat ik niet eerder voelde. Ik weet wel waar het door komt en hoewel ik dit zo zeer gehoopt had, had ik het nimmer verwacht. 

Ik begin soms mijn spiegelbeeld te accepteren. En ik zeg soms want ondanks dat dit een ENORME stap is, heb ik nog een hele lange weg te gaan.

Een spiegelbeeld dat niet aan de standaard norm van maat 34/36 voldoet. Een spiegelbeeld met cellulitis, een spiegelbeeld met hangbuik, een spiegelbeeld met dikke armen, kortom een spiegelbeeld dat ik tot nu toe altijd intens gehaat heb.

‘Die dikke’

Ik was ooit op mijn dikst 120 kilogram, en op mijn ongelukkigst ooit. Te pas en te onpas kreeg ik opmerkingen naar mijn hoofd geslingerd en lieten mensen mij en plein public weten dat ze me echt heel dik vonden. Zo was ik met een groepje vrienden in de zomer op een terras. De zomer is sowieso al een hele kwetsbare en moeilijk tijd voor mij maar hierover later meer, met een mannetje of 10 hielden we een fors gedeelte van het terras bezet terwijl er continu mensen langsliepen die ook een plekje zochten. Toen we het voor gezien hielden en besloten elders vertier te zoeken, stonden we logischerwijs op en zoals ik altijd deed, liep ik als laatst het terras af. Een groepje jongens snelde op onze lege stoelen af en een van hen riep “JOE die dikke gaat weg, hier kunnen we met zijn allen zitten!” AU…mag ik hier uit?

‘Zo hey, spierballen!’

Waarom de zomer een kwetsbare en moeilijke tijd is? Vanwege de hitte en vanwege het feit dat het raar (en vooral mega onpraktisch) is als je donkere kleding met lange mouwen draagt…Ik ben dol op de zon maar ik haat hem ook zo. De zon betekent warmte en ik heb het niet graag warm. Zweten vind ik vreselijk en dat zijn nou net de dingen die je doet met een maatje meer. Dé oplossing is om luchtige kleding aan te doen maar luchtige kleding heeft geen geheimen, voor niemand. Ik voel me zo naakt en kwetsbaar en niet eens echt (meer) omdat ik het zelf lelijk vind, maar omdat er meermaals opmerkingen in het verleden gemaakt zijn die nog altijd in mijn hoofd blijven rondgalmen.

Zo flikte ik het ooit om met 35 graden een avondje op stap te gaan. Na uren dralen en zweten met een verstje over mijn jurkje dacht ik FUCK DEZE SHIT, ik doe hem uit. Een half uur later werd ik aangesproken door iemand die in mijn bovenarm kneep en zei: “ZO HEY, Jij hebt flinke spierballen!!” Vestje ging aan en is nooit mee uitgegaan.

Slank = gelukkig

Heel lang heb ik gedacht dat slank zijn mij gelukkig zou maken. Als je aan mij vroeg wat mijn grootste wens was, dan zou ik je niet zeggen dat ik graag gezond wilde blijven of geluk in de liefde wilde vinden maar dat ik SLANK wilde zijn. Ik dacht namelijk dat slank zijn automatisch zou betekenen dat ik gelukkig was. En dan zouden al die andere dingen vanzelf wel komen.

Niets is natuurlijk minder waar.

Plots kwam mijn leven in een achtbaan terecht. Mijn jarenlange relatie ging uit, ons huis moest verkocht en ik ging voor het eerst in mijn leven alleen wonen. Middenin de stad haalde ik in twee jaar mijn hele puberteit in. Roken, drinken, seks, drugs, noem het maar op. Eten was er niet meer bij want na werktijd werd er gedanst, bier gedronken en gerookt. Vooral veel gerookt. Door dit hectische en mega ongezonde leven (waar ik overigens NUL spijt van heb) viel ik 50 kg af. VIJFTIG. Dat is een HEEL MENS!! En een tijdje hebt ik dus ervaren hoe het is om een volwassen ‘slanke’ vrouw te zijn. Ik zeg volwassen want ik was als kind helemaal niet dik. Mijn gewichtsstruggles begonnen pas rond mijn 16e door hormonen en anticonceptie. Ik ben daar achteraf heel blij om want ik heb qua gewicht en lichaamsbeeld een heel onbezonnen kindertijd gehad.

Slank heeft ook gedoetjes…

Twee hele jaren was ik slank. Ik vond het fantastisch maar ook kwam ik er eigenlijk al heel snel achter dat slank helemaal niet gelukkig maakt. Er zijn nog steeds gedoetjes, nog steeds onzekerheden, het één maakt gewoon plaats voor het ander. Het enige dat gelukkig maakt is niet IETS maar is IEMAND. JIJ. Jij bent de enige op deze hele wereld die jezelf gelukkig kan maken. Jij bent voor jezelf prioriteit nummer 1. Niemand gaat méér onvoorwaardelijk van je houden dan dat jij dat zelf kunt. Of je het doet is een tweede maar je kunt het, iedereen kan dat in principe. Je moet het alleen toelaten.

Als jij al niet van jezelf houdt, hoe kan een ander dat dan doen?

Van jezelf houden, hoe doe jij dat dan?

Ik ben inmiddels weer flink aan de maat. Er kwam na twee jaar slank door het leven stappen vrij onverwacht een zwangerschap doorheen gedenderd. Mijn dochter maakte me weer dik en dat was het enige dik dat ik eigenlijk ooit had geaccepteerd. Zwanger zijn was heerlijk en voor het eerst omarmde ik mijn lichaam volledig. Ik genoot van de groeiende buik en de kleding waar ik het in kon stoppen. Ik maakte foto’s van mezelf waar ik van top tot teen op stond…BIZAR. Nu, 2,5 jaar na die zwangerschap ben ik nog steeds niet slank en baal ik daar echt wel eens van. Maar ik heb wel een veel gezonder leven lichamelijk maar ook ZEKER mentaal.

Met de geboorte van een moeder verdwenen ook een boel onzekerheden. Mijn kind ziet mij als de mooiste op aard en dat is me potverdomme toch bijzonder. Om de een of andere reden vind ik het plots iets minder belangrijk hoe anderen me zien, hoewel ik uiteraard nog heel graag heb dat mijn verkering me prachtig vindt. En ik heb nog zeker dagen dat ik me tussen AL mijn kleding op bed bevind, huilend en gewoon helemaal weg wil zijn. (dit vindt eigenlijk altijd ergens in de zomer plaats).

Het heft in eigen hand

De laatste tijd heb ik veel mensen gesproken over dit onderwerp en vooral heel veel gelezen. Bewust maar ook onbewust ben ik op Instagram heel veel vrouwen gaan volgen die de ‘body positive movement’ een warm hart toedragen, daar veel over schrijven maar er vooral ook foto’s van zichzelf bij plaatsen. Ik ben in een (online) kringetje terecht gekomen van sterke, zelfstandige vrouwen met een maatje meer die niet bang zijn zichzelf te tonen en dat ook regelmatig doen. Ik zie dus in mijn Tijdlijn op Twitter en Instagram heel veel foto’s van vrouwen zoals ik voorbij komen. Vrouwen in bikini, in een prachtige jurk, in een kokerrok, met blote armen, blote benen en in lingerie. Pas sinds deze week merk ik aan mezelf dat ik mijn spiegelbeeld wat meer begin te accepteren en ik weet bijna zeker dat dit onder andere hiermee te maken heeft. IK ZIE MIJN LIJF OM MIJ HEEN!

Wil jij ook werken aan je zelfbeeld en kun je wel een steuntje in de rug gebruiken van inspirerende, prachtige vrouwen? Volg dan zeker deze dames:

Ik zag in het algemene beeld dat men van de samenleving schetst op tv en in reclame geen vrouwen zoals ik, dus ik heb ervoor gezorgd dat ik ze ben gaan zien, overal om me heen! En dat werkt als een TIET!

 

Bron afbeeldingen: Het fantastische Instagram account van Cécile Dormeau

You Might Also Like

8 Comments

  • Reply Kimberly 17 mei 2017 at 19:12

    Wat ben je toch een enorm mooi en lief mens (zover ik het kan beoordelen)! Zelf ook altijd aan het struggelen met m’n gewicht en ik heb een aantal weken geleden besloten dat ik voor gezond ga. Ik ben weer gaan sporten en hoop mezelf te gaan accepteren, misschien wel zien zoals anderen zeggen me te zien. Deze week heb ik m’n eerste ootd gedaan, en hij komt binnenkort online. Enorm spannend maar voor mij weer een stapje dichtbij acceptatie. Spot on je blog! Meerdere vrouwen uit je lijst volg ik, prachtige vrouwen vind ik ze! De andere ga ik ook volgen.
    Kimberly onlangs geplaatst…Wat als je met jouw kinderwens niet binnen het kader past?My Profile

  • Reply Stella 17 mei 2017 at 20:39

    Ah, WAUW. Dit heb je me toch eens even goed en mooi en raak en ‘alles wat positief is’ verwoord. Ik wil eigenlijk heel veel zeggen, maar weet niet zo goed hoe. Daarom denk ik dat ik je gewoon heel erg wil bedanken (dankjewel!) voor het schrijven van zoiets ‘opens’ en dan op zo’n manier. Ennnn, ik volgde tot nu toe vooral Engelstalige bopo-ladies, maar deze Nederlandse vrouwen ga ik ook zeker volgen! Liefs.

  • Reply Charlotte 18 mei 2017 at 02:39

    Dank voor deze post! Vind ik heel fijn! Ik was op mijn zwaarst 126kg (denk ik, want we hebben een paar jaar lang ook gewoon geen weegschaal gehad, want wat maakte het eigenlijk uit). Door de stress ben ik de laatste twee jaar afgevallen. Afgelopen kerst stond ik bij mijn schoonouders op de weegschaal: 111kg en nu ongeveer 108kg. Een echte originele obees met appelfiguur. Ik geloof dat ik dat laatste vervelender vind dan het gewicht zelf.

    Als ik in de VS ben is het voor mij vooral reden om veel kleding te kopen. Eindelijk iets dat past!

    Ik zou graag slanker worden. Als dat een L of XL kan worden in een gewone winkel zou ik dat al heel fijn vinden! Maar zelfs dat is al een ‘inbetweenie’.

    De zelfsaceptatie blijft dus nodig. Een goed idee om die Instagramaccounts te volgen. Dank voor het delen.

  • Reply Mona 18 mei 2017 at 07:52

    Wat een ontzettend mooie blog en absoluut waar. Wat goed dat he zelfbeeld beter aan het worden is, ga zo door!!

  • Reply Lindsay | lindsayvallen.nl 18 mei 2017 at 10:32

    Wat een prachtig stuk lieverd. Slank zijn maakt zeker niet gelukkig. Kostte mij wat jaren therapie om dit te realiseren, maar het moederschap heeft er zeker aan bijgedragen! En het gekke is, bij andere mensen zie ik eigenlijk niet eens wat hun figuur is! De mensen die er wél opmerkingen over maken, mogen op een cactus gaan zitten. In hun blote kont.

    Ik ben onwijs trots op je en je bent een prachtig mens! Ben zo gelukkig dat je jezelf omarmt, want jou omarmen is heerlijk <3 🙂

    KUS!

  • Reply Karen 18 mei 2017 at 23:07

    Heel mooi geschreven girl! Heel mooi. Ik herken er veel in. Ik accepteer mezelf ook meer dan vroeger. Alleen die kipfiletarmen blijven nog wel een trauma. De rest van mijn vetjes heb ik niet meer zo veel moeite mee 😉
    Liefs Karen

  • Reply yvonne 19 mei 2017 at 18:18

    Wat heb je dit goed beschreven Suus. Heel mooi en heel herkenbaar. Dankjewel hiervoor. Ik vind je zo’n tof wijf en een prachtig mens, je hele lijf of struggle is mij nooit opgevallen. Vond en vind je altijd gewoon LEUK. <3

  • Reply Gratis naar het Stedelijk museum? HET KAN! - Baby is the new blackBaby is the new black 24 mei 2017 at 13:55

    […] Self love…klinkt leuk, maar hoe werkt dat dan? […]

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge